Sochaczew po zniszczeniach wojennych. Jak kolej pomogła w odbudowie
Odpowiedź w trzech zdaniach
Kolej wąskotorowa powstała, by dostarczać drewno potrzebne do odbudowy Sochaczewa po zniszczeniach wojennych. Jej początki i wpływ na rozwój pobliskiego Chodakowa przypomniano w komunikacie UM Sochaczew opublikowanym 9 października 2026 r.
W latach 1914–1915 w mieście walczyły armie rosyjska i niemiecka. Straty w zabudowie miejskiej i infrastrukturze szacowano na 80–90 proc. Ostrzał zniszczył rynek i klasycystyczny ratusz. Wojska wysadziły dworzec kolejowy, zniszczyły tory, wieżę ciśnień oraz mosty na Bzurze.
Drewno z puszczy do odbudowy miasta
Odbudowę Sochaczewa i powiatu rozpoczęto po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. Przy Sejmiku Powiatowym powołano Biuro Odbudowy Powiatu Sochaczewskiego, które miało koordynować prace. Mieszkańcy żyli w ruinach, prowizorycznych barakach i ziemiankach. Bieżąca woda i prąd były luksusem.
Do odbudowy potrzebowano dużych ilości drewna. Najłatwiej było je pozyskać z Puszczy Kampinoskiej, dlatego sejmik zdecydował o budowie prowadzącej do niej kolei o długości 20 wiorst.
| Rok | Ukończony odcinek |
|---|---|
| 1922 | Z Sochaczewa do Tułowic |
| 1923 | Z Tułowic do Piasków Królewskich |
| 1924 | Odgałęzienie z Tułowic do Kamiona nad Wisłą |
Kolej i rozwój Chodakowa
Bliskość kolei oraz dwóch rzek przemawiała za budową zakładów chemicznych w Chodakowie. Budowa hal rozpoczęła się wiosną 1927 r., a pierwsze produkty opuściły linię produkcyjną w grudniu 1928 r. W 1939 r. fabryka zatrudniała ponad 2100 osób.
Fot. UM Sochaczew
Ilustracja wykorzystana w artykule pochodzi z zewnętrznego źródła (UM Sochaczew). W przypadku zastrzeżeń dotyczących praw do zdjęcia prosimy o kontakt z redakcją.